Twój system ERP może mieć już moduł, który część tej pracy wykona — i to działa przeciwko mnie. Producenci systemów dokładają odczyt dokumentów i tworzenie z nich zamówień — a to zwykle kosztuje mniej niż osobne rozwiązanie. Jeśli Twoje zamówienia wyglądają w określony sposób, resztę artykułu możesz potraktować jako potwierdzenie, że nie musisz nic kupować.
Co robi moduł wbudowany
Typowy moduł OCR w ERP przyjmuje plik, najczęściej PDF albo skan, odczytuje z niego pozycje i tworzy dokument w systemie. Pozycje dopasowuje często w ustalonej kolejności: najpierw kod kreskowy, potem numer katalogowy, na końcu nazwa. Rozliczenie bywa za liczbę przetworzonych stron.
Jeśli Twoi klienci wysyłają zamówienia jako PDF-y generowane z ich systemu, z kodami, moduł wbudowany jest rozwiązaniem tańszym, prostszym i lepiej zintegrowanym niż cokolwiek, co dołożysz z zewnątrz. Jedno miejsce do obsługi, jedno wsparcie, jedna faktura. Piszę o tym, bo alternatywą byłoby udawanie, że ta funkcja nie istnieje, a klient, który odkryje ją po wdrożeniu czegoś droższego, słusznie uzna, że został wprowadzony w błąd.
Gdzie przebiega granica
Moduł wbudowany zakłada, że zamówienie jest dokumentem — plikiem o jakiejś strukturze, z którego da się wyciągnąć tabelę pozycji. Kłopot zaczyna się tam, gdzie zamówienie dokumentem nie jest.
Zamówienie w treści maila
„Dzień dobry, poproszę 20 kartonów tych większych i 5 opakowań rękawiczek, dostawa czwartek.” Nie ma załącznika, tabeli ani kodów — jest zdanie napisane przez kogoś, kto zna asortyment na tyle dobrze, że nie zagląda do cennika. Moduł oczekujący pliku nie ma czego przetworzyć.
Arkusz o dowolnym układzie
Każdy klient ma swój. U jednego ilość jest w kolumnie C, u drugiego w E, u trzeciego są dwa arkusze i pozycje zaczynają się od dwunastego wiersza. To nadal plik — tylko nie taki, jakiego moduł się spodziewa.
Własne nazewnictwo klienta
To najtrudniejsza kategoria i zwykle najkosztowniejsza. „Białe 20”, „zetki”, „to co zwykle”, „ten mniejszy”. Takie nazwy nie występują w żadnej kartotece — istnieją w głowie osoby zamawiającej i w głowie handlowca, który obsługuje ją od lat. Dopasowanie po nazwie niczego tu nie da, bo nie ma czego dopasować. Potrzebna jest pamięć tego odbiorcy.
Porównanie
| Sytuacja | Moduł wbudowany | Agent AI |
|---|---|---|
| PDF z kodami kreskowymi | Tak, to jego mocna strona | Tak, ale to nadmiar |
| PDF o nietypowym układzie | Zależy od układu | Tak |
| Arkusz Excel klienta | Zwykle nie | Tak |
| Zamówienie w treści maila | Nie | Tak |
| Własne nazwy i skróty klienta | Nie | Tak, zapamiętuje poprawki |
| Pozycja niejednoznaczna | Wybiera najbliższe dopasowanie | Odkłada do kolejki wyjątków |
| Raport, ile pracy przejął | Zwykle nie | Tak, w raporcie z pilotażu |
| Koszt | Niski, często rozliczany za strony | Wyższy, abonament |
| Złożoność obsługi | Jedno miejsce, jedno wsparcie | Dodatkowy element do utrzymania |
Dwa ostatnie wiersze są tu celowo — osobne rozwiązanie zawsze coś kosztuje, nie tylko w złotówkach, ale i w liczbie rzeczy, które trzeba utrzymywać. Kolumna „Agent AI” opisuje to, co agent ma robić według założeń. Wdrożeń u klientów jeszcze nie ma, więc właśnie po to jest pilotaż w trybie cienia: żeby sprawdzić to na Twoich zamówieniach, zanim cokolwiek zacznie zapisywać w systemie.
Test na pięćdziesięciu zamówieniach
Zamiast dyskutować o możliwościach, sprawdź własne dane. Test zajmuje pół godziny i nie wymaga niczyjej pomocy. Weź pięćdziesiąt ostatnich zamówień i podziel je na trzy stosy: czytelne PDF-y z kodami albo Twoimi indeksami (A), arkusze Excela, dowolne (B), oraz zamówienia napisane w treści wiadomości (C). Potem, niezależnie od podziału, policz jeszcze jedno: ile z tych pięćdziesięciu wymagało kontaktu z klientem, żeby ustalić, co właściwie zamówił.
Jeśli dominuje stos A i telefonów jest mało, zostań przy module wbudowanym i nie kupuj nic więcej. Jeśli stosy B i C to połowa albo więcej, sam moduł problemu nie rozwiąże. Gdy dominuje A, a telefonów mimo to jest dużo, problem leży w nazewnictwie, więc zacząłbym od uporządkowania kartoteki. Przy rozkładzie mniej więcej równym warto rozważyć układ mieszany, o którym niżej.
Jeśli wolisz zobaczyć różnicę na przykładzie, przygotowałem demonstrację na fikcyjnej kartotece: wklejasz treść maila i widzisz, co zostaje rozpoznane, a co trafia do wyjaśnienia. Działa w całości w Twojej przeglądarce, nic stamtąd nie wychodzi.
Kiedy sensowne jest jedno i drugie
Najtańszy układ w firmie o mieszanym ruchu bywa taki: ustrukturyzowane pliki obsługuje moduł wbudowany, a do agenta trafia reszta. Płacisz wtedy za obsługę trudnych przypadków, nie za wszystko. Podział trzeba ustalić na początku, żeby to samo zamówienie nie weszło dwa razy. Zwykle rozwiązuje to osobny adres albo filtr po nadawcy.
O wyniku rozstrzyga pięćdziesiąt Twoich ostatnich zamówień podzielonych na trzy stosy.
Najczęstsze pytania
Czy moduł OCR w systemie ERP wystarczy do obsługi zamówień?
Wystarczy, jeśli zamówienia przychodzą jako czytelne pliki PDF o powtarzalnym układzie, a pozycje mają kody kreskowe albo Twoje własne indeksy. Moduł wbudowany jest wtedy tańszy i prostszy, bo nie dokładasz kolejnego elementu do obsługi. Przestaje wystarczać, gdy zamówienia są pisane w treści maila, przychodzą w arkuszach o dowolnym układzie albo klienci używają własnych nazw towarów.
Czym różni się agent AI od zwykłego OCR?
OCR odczytuje tekst z obrazu lub pliku i próbuje dopasować pozycje po kodzie albo nazwie. Agent obsługuje dodatkowo zamówienia bez załącznika, czyli napisane w treści wiadomości, oraz arkusze o nieregularnym układzie. Pamięta też, jak dany klient nazywa konkretne towary, i zamiast zgadywać przy niejasnej pozycji odkłada ją do kolejki wyjątków, żeby rozstrzygnął ją człowiek.
Czy da się używać obu rozwiązań jednocześnie?
Tak i często to jest najtańszy układ. Ustrukturyzowane pliki PDF od stałych dostawców obsługuje moduł wbudowany, a do agenta trafia to, czego moduł nie przyjmuje: treść maili, arkusze i zamówienia z nietypowym nazewnictwem. Warunkiem jest jasny podział, żeby to samo zamówienie nie trafiło do systemu dwa razy.
Jak sprawdzić, które rozwiązanie jest potrzebne u mnie?
Weź pięćdziesiąt ostatnich zamówień i podziel je na trzy grupy: czytelny PDF z kodami, arkusz Excel oraz zamówienie napisane w treści maila. Osobno policz, ile z nich wymagało telefonu z pytaniem, co klient miał na myśli. Jeśli dominuje pierwsza grupa, zacznij od modułu wbudowanego. Jeśli dwie pozostałe, moduł sam problemu nie rozwiąże.
Wyszła Ci grupa B albo C?
Agent do zamówień nie ma jeszcze wdrożeń, szukam pierwszych firm do pilotażu. Przez 30 dni działa w trybie cienia i niczego nie zapisuje, a ja zobaczę Twoje prawdziwe zamówienia. Jeśli moduł wbudowany załatwia sprawę, dowiesz się tego już na pierwszej rozmowie, która jest bezpłatna.